De opmerkelijke bomenwandeling - Waharday
De opmerkelijke bomenwandeling bestaat al sinds 1999 en is tussen 2021 en 2024 uitgebreid met verschillende educatieve panelen en locaties dankzij het project BiodiverCité onder leiding van de gemeente Rendeux.
Hoewel sommige van de historische bomen in de loop der tijd zijn aangetast, kunt u tijdens de paar kilometer die u aflegt nog steeds genieten van de schoonheid van het landschap en de natuur, evenals van de rust en stilte van het bos.
Samenvatting :
Presentatie van de wandeling
De opmerkelijke bomenwandeling is een “gemakkelijke” wandeling, met ongeveer 100 hoogtemeters en een lengte van 5.750 km. Het enige probleem kan zijn dat het bij regenachtig weer relatief modderig is.
Volg de gele rechthoekmarkeringen - RD7. Geschatte tijd: tussen 1u30 en 2u, afhankelijk van leeftijd, niveau en interesse in de educatieve panels.
1 - Laan met lindebomen
Tussen de uitgang van het dorp Waharday en de kiosk waar u nu staat, ontdekt u een laan met een vijftiental lindebomen, sommige daterend uit de jaren 1960 en andere geplant in 2023.
2- Laan met van paarse beuken
Deze rij paarse beuken, die sinds 2007 gedurende tien jaar is aangeplant, onthult al zijn charme in de herfst, wanneer de bladeren, die meestal chocoladepaars zijn, koperrood kleuren.
3 - Natuurlijk regeneratieperceel
Dankzij het educatieve bord kunt u hier ontdekken hoe de natuur zich gedraagt zonder de hulp van de mens en wat de rol van boswachters is.
4 - Laan voor fijnproevers
Na 350 meter ziet u aan de linkerkant een rij bomen, waarvan de meeste in 2023 zijn geplant, allemaal bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie. Er is ook een informatiebord met tips over plukken in het wild. Scan de QR-code hieronder voor meer informatie.
5 - Opmerkelijke bomen
Zodra u het bos ingaat, ontdekt u een aantal bijzondere bomen. Sommige hebben geleden onder de ouderdom, andere zijn in de bloei van hun leven en weer andere staan op het punt om opmerkelijk te worden. Er zullen een aantal educatieve panelen te zien zijn: de kenmerken van de opmerkelijke bomen, hun geschiedenis, het leven van een boom en de mierenhopen die u ook dicht bij het pad kunt ontdekken.
6 - Bosvijver
Neem de korte omweg naar rechts (300 m heen en terug) en u ontdekt een bosvijver waar je omheen kunt lopen. Een observatorium en een educatief bord vertellen u meer over de flora en fauna van de vijver.
7 - Bosarboretum
Om de wandeling af te ronden kunt u een duik nemen in het bosarboretum, waar u de plaatselijke soorten kunt leren herkennen. Een educatief bord vertelt u ook meer over de flora en fauna van het bos.
Zie een beschrijving van het te volgen pad, via www.ardennebelge.be
De educatieve panelen
Bord "Natuurlijke regeneratie"
Bord "Laan voor fijnproevers"
Bord "Plukken in de wildernis"
Bord "Het leven van een boom"
Bord "Opmerkelijke bomen"
Bord "Mirenhopen"
Bord "Een beetje geschiedenis"
Bord "Flora en fauna van de bosvijver"
Bord "De fauna en flora van het Waalse bos"
Bord "Natuurlijke regeneratie"
Elke boom in het bos draagt op een bepaald moment in het jaar vruchten. In de vruchten zitten zaden. "De dennenappel" bevat bijvoorbeeld 2 zaden achter elke schub. De eik draagt eikels aan het einde van zijn slanke takken, de beuk draagt noten, de esdoorn draagt samara's...
Als aan een aantal voorwaarden wordt voldaan, zullen deze verschillende zaden ontkiemen, groeien en eerst zaailingen worden, dan jonge planten en uiteindelijk bomen.
Dit proces wordt natuurlijke regeneratie genoemd. Deze regeneratie door de natuur is kosteloos en helpt het bos te herstellen. Deze regeneratie werkt min of meer goed afhankelijk van talrijke criteria, zoals de hoeveelheid licht op de grond, de vochtigheid, de aan- of afwezigheid van invasieve planten (zoals varens of braamstruiken) en ook de aanwezigheid van dieren zoals wilde zwijnen, die zich voeden met eikels en hazelnoten. De boswachter moet de zaden soms een handje helpen om zich te ontwikkelen, bijvoorbeeld door bomen te kappen om meer licht op de grond te brengen of door hekken te plaatsen om ze te beschermen "tegen de tanden van het wild". Deze natuurlijke regeneratie kan voetje voor voetje plaatsvinden of, als het goed werkt, kunnen we stukken natuurlijke zaailingen zien die de grond over meerdere hectaren bedekken.
De rol van de boswachter
Openbare bossen (bossen die eigendom zijn van lokale overheden, de regio, OCMW's, enz.) worden beheerd door het Département Nature et Forêt (departement Natuur en Bosbouw (DNF). Deze afdeling bestaat uit veel mensen, waaronder boswachters.
Elke boswachter heeft een afgebakende triage (afgebakend gebied) waarin hij de openbare bossen beheert. Hij is het die het hout aanwijst dat moet worden gekapt (het hameren), de locaties en boomsoorten die moeten worden herplant, de werkzaamheden die in het bos moeten worden uitgevoerd: snoeien, uitzetten, onderhoud van paden, onderhoud van plantages of specialere werkzaamheden zoals het aanleggen van vijvers of een arboretum....
Zoals de naam al doet vermoeden, is de rol van de boswachter ook het bewaken/beschermen van het bos door het handhaven van een aantal wetten, zoals het bosbouwwetboek (de wet die bepaalt wat er wel en niet mag gebeuren in het bos), de wet op natuurbehoud, de wet op de visvangst en de jacht en andere wetten, zoals voorschriften over afval en opmerkelijke bomen.....
Zie het bord in het Frans - Régénération naturelle
Bord "Laan voor fijnproevers"
Welkom in de "Laan voor fijnproevers". Na ongeveer 350 meter, aan uw linkerhand, komt u meer dan 20 boomsoorten tegen die bekend staan om hun smakelijke, geurige of geneeskrachtige eigenschappen. Of ze nu aan tafel worden gegeten, door vogels en andere dieren of in kruidenthee en voedingssupplementen, ze zijn allemaal onmiskenbaar goed voor de biodiversiteit.
- Pruimenboom - Prunus Altesse Double
De pruimenboom Altesse Double bloeit in april en mei met witte bloemen. Hij produceert veel kleine ovale donkerblauw/paarse vruchten met stevig geel vruchtvlees. De oogst vindt eind augustus plaats.
- Pruimenboom - Prunus Belle de Louvain
De pruimenboom Belle de Louvain is een zeer goede bestuiver en bloeit uitbundig. De vruchten worden eind augustus geoogst en zijn groot, met sappig geel vruchtvlees.
- Kersenboom - Prunus Avium Bigarreau Napoléon
De kersenboom Bigarreau Napoleon produceert grote, hartvormige, rood/gele vruchten. De oogst vindt eind juni plaats.
- Kersenboom - Prunus Avium Burlat
De kersenboom Burlat staat erom bekend dat hij de eerste kersen van het jaar produceert, vanaf half mei. De vruchten zijn groot, donkerrood van kleur, met stevig, zoet vruchtvlees.
- Appelboom - Malus Domestica Jonagold
De appelboom Jonagold is zeer productief. De appels zijn middelgroot, lichtrood en geel van kleur, met knapperig, sappig geel vruchtvlees. De oogst vindt plaats in oktober.
- Appelboom - Malus Domestica rode Boskoop
De Boskoopse appelboom is een zeer oude variëteit en produceert gele en rode vruchten met pittig vruchtvlees. Een zeer goede appel om te bewaren (tot maart-april), geoogst in september/oktober.
- Perenboom - Pyrus Communis Conferentie
De perenboom produceert langwerpige, druppelvormige peren met een lichtgroene kleur die gevlekt is met bruin. Het vruchtvlees is sappig en stevig. Ze worden in oktober geoogst.
- Perenboom - Pyrus Communis Doyenne du Comice
De perenboom Doyenne de Comice is een oude variëteit die groot tot zeer groot is, met zeer sappig wit vruchtvlees. De oogst vindt eind september plaats, maar de vruchten zijn kwetsbaar en niet goed houdbaar.
- Pruimenboom - Prunus Domestica Victoria
De pruimenboom Victoria produceert grote rood/paarse vruchten met een gele achtergrond. Het vruchtvlees is stevig en geel. De oogst vindt begin september plaats.
- Pruimenboom - Prunus Domestica 'Reine Claude d'Oullins'
De pruimenboom Reine Claude D'Oullins is een oude variëteit die kleine en middelgrote groengele vruchten produceert. De variëteit rijpt onregelmatig van eind juli tot augustus.
- Beukenboom - Mespilus Germanica
De mispel is een prachtige sierboom, maar hij produceert ook zoete zaadvruchten die jong (na de eerste vorst) worden gegeten.
- Berk - Betula Pendula Symbole Verruca
Berkensap (of berkenwater) staat bekend om zijn vele voordelen: ontgifting, gewrichtscomfort, rehydratatie, huid- en haarverzorging... Het is ook mogelijk om infusies van berkenbladeren of afkooksels van knoppen (katjes genoemd) te drinken.
- Zomerlinde - Tilia Cordata
De kleine linde, ook wel infusielinde genoemd, bloeit in juli. De bloemen worden geoogst aan het begin van de bloei, wanneer er nog enkele gesloten knoppen zijn, gedurende 2 tot 3 dagen. Daarna worden ze gedroogd om gebruikt te worden in kruidenthee met eigenschappen zoals het bevorderen van een goede nachtrust en het verbeteren van de bloedsomloop.
- Lindehout - Tilia Platyphyllos
Lindebloesems kunnen worden gedronken als een aftreksel, maar andere delen van de boom hebben ook gezondheidsvoordelen: het rode spinthout, het deel tussen het hout en de bast, helpt de nieren en lever te draineren en heeft choleretische, krampstillende en vaatverwijdende eigenschappen, die worden gebruikt om hepatobiliaire aandoeningen te behandelen en migraine te verzachten.
- Berk - Prunus Avium
Wilde kers staat vooral bekend als een genot voor vogels. De kersen zijn echter eetbaar en worden gebruikt om kirsch van te maken (hoewel ze te bitter zijn voor mensen om zo te eten).
- Wilde kornoelje - Cornus Mas
De vrucht van de kornoelje, tevens kornoelje genoemd, kan vers worden gegeten, direct van de boom geplukt, maar er kan ook confituur, gelei, sap, likeur etc. van worden gemaakt. Geroosterde kornoeljepitten kunnen ook worden gebruikt als vervanger voor koffie.
- Perenboom - Pyrus Calleryana Chanticleer
De Pyrus Chanticleer is een sierperenboom en staat bekend om zijn piramidevorm met een gemiddelde hoogte van 12 meter. Deze variëteit trekt een groot aantal bestuivers aan en in de herfst krijgen ze een prachtige geeloranje kleur. De kleine bruinachtige eivormige peren (1 cm in diameter) zijn bijzonder aantrekkelijk voor vogels.
- Appelboom - Malu Domestica Radoux
De appelboom Radoux is een variëteit die oorspronkelijk uit de Luikse regio komt. De appels zijn middelgroot en rood van kleur, waardoor ze bijzonder goed zijn als tafelfruit. Ze rijpen begin oktober en kunnen tot eind november bewaard worden.
- Appelboom - Malu Domestica Godivert
De appelboom Godivert produceert middelgrote tot grote appels, met groengele en rode kleuren. De vruchten rijpen eind oktober, waardoor ze perfect zijn om mee te koken (vooral compote) en kunnen worden bewaard tot april-mei.
- Sleedoorn - Prunus Spinosa
De sleedoorn, ook wel bekend als zwarte doorn, vormt een zeer stekelige struik die bijzonder aantrekkelijk is voor bestuivers. De vruchten, de slee-pruimen, 6 tot 15 mm in diameter en paarsblauw tot zwart van kleur, zijn bitter tot ze hun eerste vorst hebben gehad. Ze worden traditioneel gebruikt om lokale sterke dranken te maken.
- Paardenkastanje - Aesculus Hippocastanum
De vrucht van de kastanjeboom, de kastanje, zit in een stekelige vruchtbeker. Niet te verwarren met tamme kastanjes, die op markten als "hete kastanjes" worden gegeten. Echte kastanjes zijn giftig. De schors daarentegen is rijk aan tannines en flavonoïden en wordt gebruikt in preparaten om problemen met de bloedsomloop te behandelen.
- Klimop - Viburnum Opulus
De klimop is een struik die bloeit van mei tot juli. Hij produceert kleine rode bessen die rauw niet eetbaar zijn, maar gekookt worden gebruikt om coulis, confituur of gelei te maken. Ze worden in de traditionele geneeskunde ook gebruikt om spijsverteringsproblemen te behandelen (krampstillend) en hebben vele andere voordelen, waaronder antioxiderende, antimicrobiële en pijnstillende eigenschappen...
- Lijsterbes - Sorbus Aucuparia
Zoals de naam al doet vermoeden, is de lijsterbes bijzonder geliefd bij vogels. De vruchten (bekend als sorben) zijn niet giftig (behalve rauw en in grote hoeveelheden) maar bijzonder bitter en worden daarom voornamelijk gebruikt bij het koken, na langdurig koken, in zoetzure sauzen, chutneys, gelei of confituur. Ze staan ook bekend om hun vochtafdrijvende eigenschappen.
- Wilde appelboom - Malus Sylvestris
De wilde appelboom, die soms wordt gebruikt als onderstam voor het kweken van tamme appelbomen, produceert kleine, geelgroene appels die zuur smaken maar zoeter worden na de herfstvorst, wanneer ze kunnen worden verwerkt tot gelei of confituur.
- Wegedoorn - Rhamnus Frangula
De wegedoorn is in de fytotherapie vooral bekend om zijn geneeskrachtige eigenschappen. De schors en jonge twijgen hebben laxerende, digestieve, antioxiderende, ontstekingsremmende en andere eigenschappen. De vruchten zijn echter giftig.
Zie het bord in het Frans - Allée "gourmande"
Bord "Plukken in de wildernis"
Veel wandelaars combineren het plezier van wandelen graag met het plezier van plukken. Dit begrijpelijke plezier is toegestaan zolang het binnen aanvaardbare grenzen blijft, d.w.z. uitsluitend voor persoonlijk gebruik plukken.
Paddenstoelen
Paddenstoelen plukken is helemaal in in de herfst. In Wallonië zijn er meer dan 9.000 soorten. Wat betreft de toegestane hoeveelheden, mag elke persoon één emmer paddenstoelen van tien liter per dag meenemen. Zorg ervoor dat u wordt vergezeld door een goede gids of dat u voldoende kennis hebt als u paddenstoelen gaat plukken.
Bloemen en fruit
In de lente en zomer zijn bepaalde bloemen (narcissen, lelietjes-van-dalen, daslook, enz.) en bosvruchten (bramen, bosbessen, enz.) erg populair bij wandelaars. Het bosbouwwetboek staat het oogsten van kleine hoeveelheden toe, altijd zonder winstoogmerk:
- voor bloemen, twee handenvol per persoon per dag;
- voor klein fruit, het equivalent van een emmer van maximaal 10 liter per persoon per dag.
Het plukken is beperkt tot het bovengrondse deel van de planten (geen bollen ontwortelen).
Toestemming
Alle bossen hebben een eigenaar en hun toestemming is nodig om te plukken. In Rendeux bijvoorbeeld is plukken voorbehouden aan buurtbewoners en mensen die er een tweede woning hebben.
Uitzonderingen:
- Het plukken van volledig beschermde plantensoorten is verboden;
- De toelating om te plukken is geldig tussen zonsopgang en zonsondergang. Tijdens het jachtseizoen wordt de toelating om te plukken opgeschort tijdens de jachturen, de dag voor en de dagen van de jacht, die zijn aangegeven bij de hoofdingangen van de gemeenschappelijke bossen.
Verkeer in het bos buiten paden, wegen en routes voor plukdoeleinden mag alleen te voet en op een afstand van maximaal 50 m van de middellijn van de weg.
Waarom wordt het beperkt?
Het doel van de plukregels is simpelweg om massaal en systematisch plukken te voorkomen, vaak voor commerciële doeleinden, die een aanzienlijke impact zou kunnen hebben op de flora en fauna van onze bossen: overmatige vertrapping van de bodem, verminderde voedselbronnen voor onze dieren, belemmering van de ontwikkeling van soorten, enz.
Bedankt voor uw medewerking!
Bronnen :
Règlement sur la cueillette dans les bois communaux (Rendeux) - Raadszitting du 12/05/2020
Forêts de chez nous – SPW Direction générale opérationnelle de l’agriculture, des ressources naturelles et de l’environnement
Zie het bord in het Frans - La cueillette en pleine nature
Bord "Het leven van een boom"
De boom voedt zich
De wortels absorberen water en minerale zouten uit de grond. Dit "minerale" water wordt naar de bladeren getransporteerd in het spinthout, net achter de schors. Het heet rauw sap.
Dankzij de energie van de zon zet het chlorofyl in de bladeren water, minerale zouten en kooldioxide uit de lucht om in suikers en komt er zuurstof vrij. Deze pigmenten, die een deel van het licht absorberen, geven de bladeren hun groene kleur.
Het voedende sap (of uitgewerkte sap) voedt de hele boom: andere bladeren, vruchten, hout en bloemen. Wat niet wordt gebruikt, wordt opgeslagen in de wortels.
De boom ademt
Om te leven moet de boom ook ademen! Hij inhaleert zuurstof en ademt kooldioxide uit, net als wij! Bomen ademen dag en nacht.
Om zichzelf te voeden moet de boom ook omgekeerd ademen (fotosynthese), dus hij ademt kooldioxide in en geeft zuurstof af aan de lucht. Hij wordt echter beschouwd als een "zuurstofput" omdat hij meer zuurstof produceert dan hij verbruikt.
De boom transpireert ook onder invloed van de zon. Wanneer een boom te kampen heeft met ernstige droogte, gaat hij zo ver dat hij zijn bladeren laat vallen zodat hij niet meer transpireert en water kan besparen!
|
Wist je dat een mens ongeveer 2100 liter zuurstof per dag verbruikt? Eén boom van goede grootte is al genoeg om een een leven lang alle zuurstof te produceren die een mens nodig heeft! |
Zie het bord in het Frans - La vie d'un arbre
Bord "Opmerkelijke bomen"
Volgens le Code du Développement Territorial (CoDT) (Wetboek van Ruimtelijke Ontwikkeling) worden de volgende zaken als opmerkelijk beschouwd:
- bomen en struiken die zijn opgenomen vanwege hun landschappelijk, historisch, dendrologisch (boomwetenschappelijk), folkloristisch of religieus belang, biologische nieuwsgierigheid, uitzonderlijke afmetingen of het feit dat ze een geografisch herkenningspunt zijn;
>>> Het gebied van Rendeux heeft ongeveer 115 opmerkelijke bomen, struiken en hagen op deze officiële lijst, waaronder meer dan 30 in het Robert Lenoir arboretum in Rendeux (het grootste openbare arboretum in Wallonië) en een tiental in het Château de Rendeux. Wallonië heeft er 25.000.
- zolang ze vanaf elk punt in de openbare ruimte volledig zichtbaar zijn, hoge bomen met een omtrek van 1,50 m op 1,50 m van de grond.
Ook andere categorieën kunnen deze titel krijgen, zoals hoogstamfruitbomen, heesters, boomgroepen of heesters en hagen.
>>>Veel bomen en struiken die (nog) niet op de officiële lijst staan zijn daarom ook opmerkelijk.
Maar het is niet omdat een boom opmerkelijk is dat hij ook op de lijst staat! Van de 115 beschermde bomen in de gemeente Rendeux staan alleen die op de site van de Ermitage Saint-Thibaut in Marcourt op de lijst (er staan twee zomerlindes aan de voet van de trappen van de Bute du Calvaire, met een omtrek van respectievelijk 4,86 m en 6,64 m).
Deze bomen maken deel uit van ons erfgoed en hebben meestal een verhaal te vertellen. Daarom worden ze beschermd door de Landinrichtingscode: voor het kappen, beschadigen van het wortelstelsel of veranderen van het uiterlijk van een opvallende boom, struik of haag is een bouwvergunning nodig. Daarnaast zijn er kosten voor het bewaren ervan en boetes voor het niet naleven ervan.
|
Tijdens deze wandeling kunt u vele opmerkelijke bomen bewonderen, vooral vanaf dit punt, in een prachtige bomenrij die enkele eeuwen oud is en zich over ongeveer twee kilometer uitstrekt. Kom meer te weten over hun geschiedenis op het volgende educatieve bord. |
Bronnen: https: //territoires.frw.be/
Zie het bord in het Frans - Les arbres remarquables
Bord "Mierenhopen"
Mieren verschenen voor het eerst aan het einde van het Jura (168 tot 140 miljoen jaar geleden).
Van de poolcirkel, waar sommige soorten bestand zijn tegen temperaturen tot wel -40° Celsius, tot de Sahara-woestijn, waar andere soorten leven bij temperaturen van meer dan 70° Celsius, hebben ze bijna de hele wereld gekoloniseerd.
Sociale organisatie
Elke mier heeft een duidelijk gedefinieerde rol en houdt zich daar zijn hele leven aan!
- De werksters hebben verschillende taken: het nest bouwen en inrichten, de mierenhoop onderhouden, het nest van voedsel voorzien, andere werksters die het te druk hebben beschermen en voeden door voorverteerd voedsel in hun mond uit te braken.
- Sommige werksters fungeren uitsluitend als kindermeisjes en verzorgen de eieren tot ze uitkomen. Ze brengen voedsel naar de larven, die ze verzorgen om ze alle bescherming te geven die ze nodig hebben.
- Andere werksters fungeren als soldaten en beschermen de mierenhoop tegen aanvallers (bijvoorbeeld insecten),
- De mannetjes hoeven zich alleen maar zorgen te maken over het bevruchten van de mieren die koninginnen worden voordat ze verder trekken naar nieuwe mierenhopen, die soms 'prinsessen' worden genoemd. Het leven van de mannetjes is niet zo aangenaam, want ze paren maar één keer en sterven onmiddellijk.
- De koningin is een volwassen reproductieve mier die de mierenhoop beheert en tot een miljoen eitjes legt tijdens haar leven. Ze kan tussen 9 en 15 jaar oud worden. Ze is de grootste van alle mieren in de kolonie.
Sommige mieren hebben vleugels: dit zijn vaak mannetjes, of koninginnen die ze verliezen na de bevruchting. Deze insecten communiceren met elkaar door middel van feromonen. De (rode) mier speelt een essentiële rol in het bos en is een van de beschermde soorten in Wallonië.
Habitat
Er zijn twee hoofdtypen mierenhopen:
- De koepelmierenhoop: dit is de meest voorkomende. Zijn kwetsbaarheid is vooral te wijten aan het feit dat het nest zichtbaar is. Hij kan daarom gemakkelijk worden vernield door wandelaars of dieren. De koepelmierenhoop kan worden gebouwd van takjes, plantenresten, hars, aarde, zand en grind en in sommige gevallen zelfs dierlijk afval.
- De ondergrondse mierenhoop: deze komt ook veel voor en bestaat uit talloze galerijen die de graafmieren in de aarde graven en die ze vervolgens naar de oppervlakte brengen. Deze werksters bieden toegang tot opslagplaatsen voor eitjes, poppen en larven, en tot een plek die gereserveerd is voor de koningin. De mieren kunnen deze verschillende gebieden bereiken via lange tunnels.
In Brazilië werd een record gevestigd voor een nest paddenstoelmieren van 8 meter diep en met een oppervlakte van 50 vierkante meter.
|
Langs deze wandeling kunt u vier (grote) mierenhopen bewonderen, waarvan de oudste vermoedelijk 25-30 jaar oud is. |
Bronnen :
https:// blog.defi-ecologique.com/elevage-de-fourmis/
https://lemagdesanimaux.ouest-france.fr/dossier-222-fourmis.html
Zie het bord in het Frans - Les fourmilières
Bord "Een beetje geschiedenis"
In de middeleeuwen bestond onze mooie streek uit percelen die toebehoorden aan verschillende vazallen die afhankelijk waren van twee grote overheersers: de graaf van Luxemburg en de prins-bisschop van Luik, die vochten om de wildgronden.
Het is zeer waarschijnlijk dat de bomen in deze bewonderenswaardige lijn in die tijd werden geplant om territoriale grenzen af te bakenen. Vandaag vormen ze de grens tussen de gemeenten Rendeux, Hotton en Marche-en-Famenne.
Van noord naar zuid staan er nog een aantal prachtige eiken en beuken, waarvan de meest historische de Hêtre à la Vierge du Fays en de Chêne Hambly zijn.
|
De Hêtre à la Vierge du Fays herbergt een potale(nis met een beeldje), bevestigd aan de stam van de eerbiedwaardige boom, die zelf een beeldje van de Maagd Maria herbergt. Ze wordt vaak versierd met bloemen of verlicht met kaarsen. Getuigenissen over de plek variëren. De beuk zou ooit versierd zijn geweest met een kruis, dat de boom uiteindelijk zou hebben geabsorbeerd. Een scoutsgroep die de regio bezocht zou dan net voor de Tweede Wereldoorlog een standbeeld van de Maagd Maria geplaatst hebben. Tijdens de oorlog hadden de inwoners van Chéoux en Waharday de gewoonte om daar te gaan bidden voor de gevangenen. Abt Gustin, de pastoor van Chéoux, droeg er ook de mis op. In de loop der jaren heeft de oude beuk de meeste grote takken verloren. Het zijn zeker zijn laatste jaren. |
|
De Chêne Hambly (Eik Hambly), die zijn naam gaf aan de plaats (een teken van zijn grote ouderdom), zou zich op het punt bevinden waar de huidige gemeenten Hotton, Rendeux en Marche samenkomen. Niet ver daarvandaan staan de overblijfselen van een stenen kruis met de inscriptie "Archange Guillaume de Favaigne a été tué le 2 septembre 1817 à l'âge de 24 ans" ("Aartsengel Guillaume de Favaigne werd gedood op 2 september 1817 op 24-jarige leeftijd").
|
|
Hoekvoeten Haagbeuken werden vroeger geplant om een grens aan te geven (tussen gebieden, gemeenten, enz.) of om als grensmarkering te dienen bij houtkap. |
Verderop kom je bij de bron van de beek Houbompré, waar u ook een prachtige honderd jaar oude eik kunt bewonderen die direct aan de bron is geplant. Deze droogt nooit op en is nogal vreemd omdat hij op slechts 30 meter van het hoogste punt ("Aux Bruyères" genoemd") ontspringt - hoogte395m).
Bronnen :
Arbres à Histoires - Herinneringen aan de Ourthe - Editions Eole - 2001
Zie het bord in het Frans - Un peu d'histoire
Bord "Flora en fauna van de bosvijver"
Een vijver is een ondiep waterlichaam dat tot twee meter diep kan zijn, waardoor over het algemeen alle waterlagen worden blootgesteld aan zonnestralen en planten over de hele bodem kunnen wortelen.
Hij wordt gevoed door regenwater en soms grondwater (onder het bodemoppervlak) en kan verbonden zijn met een systeem van sloten die erin en eruit lopen, in welk geval hij fungeert als een buffer tegen afvloeiing. Hij is gevoelig voor weers- en klimaatschommelingen en kan daarom tijdelijk zijn.
Fauna
Amfibieën en libellen zijn zeker de twee bekendste groepen:
|
Padden en kikkers behoren tot de klasse van de anurale amfibieën (d.w.z. amfibieën zonder staart). Hun larven ontwikkelen zich in het water, in poelen en ander stilstaand water. Deze larve staat bekend als kikkervisje. Het kikkervisje ontwikkelt geleidelijk zijn achterpoten, dan zijn voorpoten en ten slotte zijn staart. Het is klaar om te vertrekken en de aardse omgeving te ontdekken waar het het grootste deel van zijn leven zal doorbrengen. Kikkervisjes keren slechts af en toe terug naar het water, tijdens het broedseizoen. Padden hebben een veel puistigere huid dan kikkers. Ze zijn ook groter en gedrongener. Tritons en salamanders behoren tot de urodelische klasse van amfibieën (d.w.z. dat ze als volwassen dieren hun staart behouden). Net als kikkers en padden brengen salamanders het grootste deel van hun leven buiten het water door: sommige mensen verwarren ze met kleine hagedissen! Voor hun voortplanting zijn ze sterk afhankelijk van het aquatisch milieu, dat ze het hele voorjaar door frequenteren. De salamander daarentegen is een echte terrestrische soort die bij voorkeur in het bos leeft.
|
|
Tussen echte libellen en waterjuffers moet een onderscheid gemaakt worden: Echte libellen zijn groter en dikker dan waterjuffers. Ze vouwen hun vleugels nooit over hun rug, zelfs niet in rust. Waterjuffers daarentegen zijn kleiner en veel dunner dan echte libellen. Hun vleugels zijn langs hun lichaam gevouwen als ze rusten. Het duurt meerdere jaren voordat de larve zich ontwikkelt, maar het volwassen dier leeft maar een paar dagen buiten het water (van 5 tot ongeveer 60, afhankelijk van de soort).
|
Van de reptielen is de ringslang afhankelijk van amfibieënpopulaties, waarmee hij zich voornamelijk voedt. Vogels zoals zwarte ooievaars, reigers en ijsvogels komen vaak in bosplassen, net als bepaalde zoogdieren zoals kruisbekken (waterspitsmuizen) en bunzingen.
Flora
Dicht bij het water staan planten die veel vocht nodig hebben:
- Rushes groeien in groepen.
- Hoge rietstengels produceren aren van bloemen in de lente.
- Sedgebladeren hebben zulke fijne randen dat ze de huid snijden als scheermesjes!
- Irissen hebben opvallende gele bloemen.
Sommige planten drijven aan het oppervlak van de vijver, maar hun wortels zitten vast in de modder:
- watervlinders,
- gele of witte waterlelies,
- fonteinkruiden hebben ovale bladeren en bloeien in de zomer.
Andere planten staan volledig onder water.
Tot slot groeien er microscopische algen op de bodem van de vijver.
Bronnen :
Guide sur la création de mares en milieu forestier V 1.1 (18/12/2012) - SPW Agriculture, Ressources naturelles et Environnement
https://www.saisons-vives.com/
Zie het bord in het Frans - La faune et la flore de la mare forestière
Bord "De fauna en flora van het Waalse bos"
Bomen, zoals alle planten, doen aan fotosynthese. Eén kubieke meter hout kan één ton kooldioxide (CO2) "opvangen". In Wallonië vangt het bos jaarlijks 3,3 miljoen ton CO2 op.
Bomen
Het aandeel geregistreerde boomsoorten in Wallonië is bijna in evenwicht tussen loofverliezende (53%) en naaldverliezende (47%) populaties.
Spar is het dominante naaldhout, gevolgd door de douglasspar, den, lariks en ander naaldhout.
Tot de loofbossen behoren eiken, edele loofbomen zoals de beuk, es, esdoorn, kers en iep, en andere loofbomen zoals de berk, haagbeuk en wilg.
Hoe herken je ze?
> Spar
Zijn karakteristieke piramidale vorm, met lange hangende kegels, maakt hem meteen herkenbaar. Deze boom kan in België tot 40 meter hoog worden.
> Lariks
Een prachtige conifeer met licht gebladerte (elke naald is een blad) en kleine kegels. Het is de enige naaldboom in Europa die zijn naalden verliest in de winter, wat ee, lichtgroen gebladerte in de lente geeft (wanneer de bladeren weer aangroeien) maar een geeloranje in de herfst (zoals de bladeren van loofbomen).
> Zomereiken en wintereiken
Ze worden onderscheiden door hun morfologische kenmerken: eikels aan het einde van een lange steel voor de zomereik en zonder steel voor de wintereik.
> Beuk
Het is een boom met een gladde stam en glanzende bladeren, behaard onder de nerven en aan de randen. Zijn imposante gestalte, dichte gebladerte en perfecte aanpassing aan ons klimaat maken hem tot de meest dominante van onze bomen.
De dieren van het bos
Het bos en de bosranden vormen een habitat en broedplaats voor een grote verscheidenheid aan dieren. In Wallonië komen tussen de 30 en 35.000 soorten voor.
Zoogdieren
Er leven ongeveer zeven soorten zoogdieren in onze bossen. Van de kleinste (rode eekhoorns, grijze relmuizen, vossen...) tot de grootste (wilde zwijnen, herten, reeën...) en zelfs... vleermuizen.
Vogels
Er zijn zo'n 150 vogelsoorten, waarvan er veel in onze bossen voorkomen. In de grote beuken- en eikenbossen leven roofvogels (buizerds, sperwers, valken) en verschillende soorten spechten, die holtes graven die later door andere vogels worden bezet (bosuilen of ruigpootuilen). Dichte naaldbossen zijn dan weer het thuis voor goudvinken, vinken, meesjes, enz. Kwikstaarten, waterspreeuwen, ijsvogels etc. nestelen op de oevers van de beken.
Bronnen :
Forêts de chez nous – SPW Direction générale opérationnelle de l’agriculture, des ressources naturelles et de l’environnement
Zie het bord in het Frans - La faune et la flore de la forêt wallonne